Dag 4 - Lappeasuando Lodge - sneeuwscooter

maandag 9 maart 2020

Ook hier in het noorden van Zweden is het weer van slag. Afgelopen nacht was het maar -4 °C.
We staan op met een stralend zonnetje.

Om 10 u vertrekken we voor een sneeuwscooter tocht.
Zoals lezers van de vorige winterblogs wel weten, mijn favoriete transportmiddel !
Eerst een woordje uitleg nog aan Annabel en dan zijn we weg met gids van dienst Mats.

Na 10 km is er een fotostop.
De temperatuur is aan het oplopen dus koud hebben we niet.

Weer 10 km verder, tea time !
De handvaten van een sneeuwscooter zijn een beetje verwarmd. Dat en dan nog een dubbele laag handschoenen is een beetje van het goede teveel. Dus de buitenhandschoenen gaan uit.

De zon komt nog niet zo hoog aan de hemel te staan in deze tijd van het jaar. Dat geeft op een dag als vandaag hele mooie lange schaduwen.

Nog eens 5 km verder ligt onze lunchplek.
We hebben hout bij en eten (redelijk belangrijk). Mats bouwt het vuur en zorgt voor de lunch.

Weeral een heerlijke maaltijdsoep. Al de 3de keer maar telkens anders.

Op koudere dagen kan je in de kuil opwarmen maar vandaag is dat niet nodig.
Een beetje warmte van het vuur en van de zon. Echt zalig.

Na de soep, nog een super lekkere bosbessen muffin en een kopje thee.
Life is good !

We babbelen nog wat met Mats. En hij weet ons te vertellen dat er hier in Lapland maar 0.9 mensen per vierkante km (sorry geen kwadraat op mijn klavier) wonen. We zoeken even op wat het voor België is. Voor 2017 was het 373.4.
(en ja we konden het op die plek opzoeken, er is hier overal gsm bereik en zelfs 4G)

Net voor we terug zijn val ik nog om met mijn scooter. Niet veel ergs, gewoon een duik in de dikke sneeuw. De rechterski vooraan zat vast en trok de scooter uit het spoor.
(het materiaal is hier iets meer verouderd dan op de vorige plekken waar ik al was)

Rond 14 u zijn we terug bij de lodge. Totaal aantal km gereden: 40.

Even iets drinken en dan gaan we nog wat rondwandelen en spelen/creatief zijn in de sneeuw.
Het is veel te mooi om binnen te zitten.

De dagelijkse voetjesfoto

Heerlijk dat geluid ! Het kraken van de sneeuw onder je voeten.

Tegen 17 u zijn we terug bij de lodge.
Weer een mooie zonsondergang.

We staan heel de nacht op wacht voor noorderlicht.
Helaas geen noorderlicht gezien.
Wel een mooie volle maan, sterren en zowaar een vallende ster.

Dag 5 - Lappeasuando Lodge naar Icehotel, Jukkasjärvi

dinsdag 10 maart 2020

Het is ietsje kouder dan gisteren maar niet veel, -6 °C. Weer volop zon dus de temperatuur loopt snel op. Er wordt veel sneeuw verwacht vandaag. Dus mij hoor je niet klagen.

We verhuizen naar het Icehotel vandaag. Dat wilt zeggen koffers pakken en dat is sneller gedaan dan we dachten. Er is zelfs nog wat tijd om naar buiten te gaan.

Mijn volgende woning: a cabin in the woods

Voor Annabel gaan we nog even bij het hondenkennel langs. Bye bye dogs.

De eigenares van de lodge, Franziska brengt ons naar Jukkasjärvi.
Zij heeft nog wat boodschappen te doen in Kiruna dus kan ze het combineren.
De rit duurt iets van 50'.

De aangekondigde sneeuw is ondertussen ook aangekomen.

Wij proberen in te checken bij Icehotel maar onze kamer is nog niet klaar, pas om 15u. Maar we mogen de bagage wel al afgeven dan zorgen zij dat die in de kamer geraakt. Goede service.
En nog belangrijker, we krijgen al onze badge dus we mogen hier overal rondlopen.

Op naar het echte hotel van ijs dan maar. Het is de 30ste versie van het Icehotel.
De bouw van het hotel begint elk jaar in november, eerste kamers openen in december. In de lente smelt het elk jaar weer weg.
(er is sinds kort ook een 365 gedeelte, daar kan je het hele jaar door bij -5 °C slapen)

De ijskapel.

Het einde van een gang, een ijswand met allemaal handjes erin gesmolten.

Zicht op de Torne River waarlangs het Icehotel ligt.
Bij het paaltje begint de rivier. Je ziet ook machines op het ijs rijden. Daar zijn ze ijs aan het oogsten. De blokken ijs voor het volgende ijshotel worden nu uitgesneden. Daarna gaan ze in storage tot in november.
Alle stroom die gebruikt wordt bij het hotel is natuurlijk opgewekt, zonne-, wind- en waterenergie.

Tijd voor lunch. Het restaurant van het hotel ligt aan de overkant van de straat.
Voor mij op het menu köttbullar met roomsaus.

Vlakbij ligt een supermarktje. We wandelen erheen. Na onze komst hadden ze geen cassis thee en geen lingonberry concentraat meer. Bij ons niet te vinden vandaar onze hamsteractie.

Rond 15 u zijn we terug bij Icehotel. We krijgen de sleutel van onze kamer en een pakket warme kledij: overall, sneeuwlaarzen, dikke handschoenen, balaclava (door bivakmuts).

Daarna gaan we tot het einde van de weg. Jukkasjärvi ligt op een landtong tussen 2 rivieren.

Naast het oude kerkje ligt het Nutti Sami, een openluchtmuseum over de Sami cultuur.
En je kan er ook zelf de rendieren voederen.

Vlag van de Sami en zicht op het museum.

Hello boys. Ze waren een beetje opdringerig. Als je niet snel genoeg eten (een soort mos) gaf dan stootten ze lichtjes met hun gewei.

Aan de ingang ligt een typische woning van de Sami.
Met in het midden een knapperend, warm vuurtje.

Om 17 u sluiten ze. We hebben nog wat tijd te vullen voor we kunnen gaan eten.

Hieronder: zoek de auto

Restaurant The Old Homestead.

Eerst een burger en afsluiten met een om-vingers-en-duim-af-te-lekken dessert. Vanille ijs met warme cloudberries (kruipbraam of gele bosbraam)

Door de steeds feller wordende sneeuw gaan we terug naar het Icehotel.

We besluiten in de ijsbar iets te gaan drinken.
Temperatuur -5 °C, drankje uit glaasjes van ijs.

Thema van dit jaar : pretpark, met carrousels en rollercoaster

Wij houden het bij een lingonberry sapje. (rode bosbes)
En we bellen met papa/opa want die wordt vandaag 80 jaar. Een 'coole' plek om je wensen te geven.

Er is nog een hele voorraad glaasjes-van-ijs.

De dagelijkse voetjesfoto: op de trappen bij het ijshotel

Ondertussen sneeuwt het nog harder.
Allemaal mooie vlokjes. Prima te zien maar niet zo gemakkelijk om te fotograferen.

Redelijk verkleumd komen we bij de kamer aan.

Even ontdooien en dan stilaan naar bed. Door de sneeuwval is er zeker geen noorderlicht te zien.
Om 23 u ga ik nog even buiten om te checken hoeveel sneeuw er al bijgevallen is : 3 cm.

Voor mij mag het nog meer zijn !

Dag 6 - Icehotel - ijssculpturen, rendieren

woensdag 11 maart 2020

Eindelijk nog eens een echt koude ochtend. -10 °C maar door de wind voelt het als -18 °C.
Als bonus voor mij sneeuwt het ook nog.

We gaan wat vroeger dan de voorgaande dagen ontbijten. Reden?
Om 9 u mogen we in de Icebar zelf aan het werk gaan om een ijssculptuur te maken.

Kledij: thermisch pak en dikke handschoenen want het is -5 °C.

Er worden enkel beitels gebruikt. Van breder tot smaller.
Je moet niet te hard drukken maar zachtjes. Als het nodig is even met je vuist een tikje geven maar nooit te hard. Als je te ruw werkt gaan er grote stukken van je ijsblok afbreken.

Ik besloot om mijn ster uit te halen uit het ijsblok, daarna opvullen met sneeuw en straaltjes uitkappen. De voorzijde heb ik met wat warm water doorzichtig gemaakt.

Annabel heeft een sneeuwvlok uitgesneden uit het ijsblok. Afgewerkt met sneeuw in voegen.

Et voilà ... de resultaten.

Na zelf creatief geweest te zijn, gaan we kijken naar het werk van andere kunstenaars.
Dit zijn kamers uit het Icehotel 365. Je kan hier het hele jaar door in een koude kamer slapen.
De ontwerpen veranderen niet. Dit in tegenstelling tot het originele Icehotel. Dat smelt ieder jaar weer weg.

Rechts op de foto de ingang naar de Icebar en Icehotel 365

Zicht op de Torne River waarlangs het Icehotel ligt.

Lunchen doen we op de kamer. We hebben een minikeukentje. Gisteren hebben we soep en brood gekocht. Perfecte maaltijd.

Om 14 u worden we opgehaald voor een bezoek aan de Sami en hun rendieren.
Onze gids is Sarah en zij neemt ons mee naar het Sami dorp met een slede.

Het is een prachtige rit door de bossen en langs meertjes en beekjes.
Vandaag ligt er weer wat sneeuw op de bomen.

Wel een redelijk frisse rit, het sneeuwt lichtjes en er staat een strakke wind.

In het Sami dorp krijgen we uitleg over de rendieren.
Daarna mogen we ze zelf voederen. De dieren eten een soort mos.
Annabel voedert, ik neem foto's.

Al dadelijk als je hun terrein betreedt, komen ze aangelopen. Ze weten dat ze eten krijgen.

Deze heeft een nogal indrukwekkend gewei. Het vel (fluweelachtig) is van het gewei los aan het komen. Binnen hoogstens enkele weken valt het hele gewei af.
Maar geen nood, tegen de zomer heeft hij weer een prachtig nieuw gewei.

Er worden ook kleine rondjes met de slede gedaan.
Eén rendier trekt de slede met 1 passagier.

Daarna ontvangt Sarah ons in de lavvu (een soort tipi)
Ze vertelt over hun leven en hun tradities terwijl ze een lekkere maaltijd voor ons klaar maakt.
Een soort rendiertaco. Overheerlijk.

Daarna gaat het terug met de slede naar het Icehotel.
De terugrit gaat over de Torne River. Mooi maar oh zo koud !

We hebben niet veel honger meer dus we gaan weer op de kamer eten. Eerst nog snel naar de winkel om wat smör en skivar te kopen. Euh watte? Boter en kaas.

De vier voetjes van de dag, komen vandaag van onze rendiervrienden.

's Avonds wandelen we nog wat rond en pakken we al wat onze koffers.

Laatste nacht in een warme kamer. Morgen gaan we de diepvries in.